Kinderfilmpjes voor 3-jarigen: als hetzelfde filmpje weer moet

Rond drie gebeurt er iets: een aflevering krijgt een begin en een eind die je kind ook echt volgt. En bijna tegelijk begint het vragen om dezelfde aflevering, elke dag, weken achter elkaar.

Dat is niet vervelend gedrag en het is ook geen teken dat je meer nodig hebt. Herhaling is op deze leeftijd waar het begrijpen in zit — de tweede keer gaat over wat er gebeurt, de tiende keer over waarom. Een lijst als deze is dus minder bedoeld om variatie te leveren dan om iets te vinden dat die twintig keer aankan.

Verhaal, maar rustig

• Bob de Bouwer — tachtig afleveringen waarin een probleem wordt opgelost en niemand de klos is. Ongeveer het eenvoudigste plot dat er is
• Jokie en Jet — drieënzestig, uit de Efteling, en Nederlands gesproken
• Kikker en vriendjes — drieëntwintig, naar de boeken van Max Velthuijs. Deze gaan over voelen in plaats van over doen: bang zijn, jaloers zijn, iemand missen
• Teddybeer Ludovic — tweeëntwintig, traag en warm

Zonder woorden

Timmy Tijd heeft er veertien. Het komt van de makers van Shaun het schaap en er wordt niet in gesproken — wat betekent dat een driejarige de hele aflevering zelf leest. Dat is meer werk voor ze dan het lijkt, en het soort werk dat de moeite waard is.

Teletubbies staat er ook, met twaalf. Het is trager dan bijna alles wat er sindsdien is gemaakt, en dat is precies waarom het nog steeds werkt.

Iets van leren

De educatieve verzameling is met negenentwintig de grootste hier: kleuren, tellen, vormen. Noddy heeft er veertien, en Dave en Eva zestien liedjes met beeld erbij.

Eén ding om er niet te veel van te verwachten. Een driejarige leert het meeste van wat er tijdens het kijken gezegd wordt, door jou, en niet van het filmpje zelf. Een video die kleuren benoemt terwijl niemand meekijkt is vooral een video.

Hoeveel

De Nederlandse richtlijn houdt het tot vier jaar op een half uur per dag. Als dat botst met de werkelijkheid in huis — en dat doet het bij de meeste mensen — helpt het meer om te kijken naar hoe het eindigt dan naar hoe lang het duurt. Eén aflevering die afloopt is makkelijker te stoppen dan twintig minuten van iets dat blijft doorspelen.